Hier kan je lezen wat de ervaringen zijn met de therapie vorm en wat dat gebracht heeft.
Josephine
Van burn-out, naar bewust leven
Ik kwam in therapie omdat ik vastliep. Een burn-out door werk, een licht depressieve stemming en altijd maar ‘pleasen’.
Via mijn toenmalige therapeut hoorde ik over een lichaams- en gevoelsgerichte vorm van psychosociale therapie. Dit wilde ik ook. Bij de kennismaking voelde ik meteen: dit past bij mij. Ik kan mijn verhaal op een veilige manier vertellen, zonder oordeel. Ik voelde me welkom.
Wat me verraste was hoe diepgaand het proces was. Alles wat ik meebracht kwam aanbod. In het begin had ik weinig contact met mijn gevoel. Gaandeweg leerde ik openen. Ik ontdekte mijn kracht, leerde grenzen stellen en durfde nee te zeggen.
Deze therapie is niet alleen praten. Het is voelen, doorvoelen, en het lijf betrekken bij alles wat er speelt. Iedere emotie, iedere beweging wordt serieus genomen. Het is mooi om steeds weer uitnodigt te worden om steeds weer een laagje dieper te gaan.
Na twee jaar merkte ik structurele verandering. Ik communiceer nu vanuit mijn gevoel, ben in contact met mezelf en met anderen. Mijn omgeving merkt het. Ik pak momenten anders aan, leef bewuster, check vaker in bij mezelf. Ik durf weer te voelen en zorg nu voor mijn eigen veiligheid.
Paul
Van disbalans in, naar ontzag voor het Leven
Initiële hulpvraag om in therapie te gaan was om balans in mijn leven te krijgen. Die balans had ik niet. Ik werkte veel te veel, had weinig energie en leefde niet gezond. Ik was futloos. Ik kwam niet toe aan andere dingen die ik belangrijk vind zoals sporten, vrienden, familie en het vinden van een liefdesrelatie.
Mijn eerste poging tot het vinden van een oplossing was mislukt. Het switchen naar een baan met minder prestatiedruk en minder werkuren had er niet voor gezorgd dat mijn futloosheid wegging. Ik moest dus iets radicaal anders doen. Een vriendin had jaren eerder gezegd: “Als je lef hebt, ga je in therapie!”. Schoorvoetend ben ik in het diepe gesprongen.
In het begin ervoer ik het als raar “Dit is echt heel anders dan ik gewend ben”. Ik wist niet precies wat er gebeurde, maar ik voelde me wel al wat rustiger. Naast de therapiesessies vond ik het lichaamswerk en de meditatie heel fijn. Gaandeweg kreeg ik meer zicht op hoe ik nu ben en hoe ik nu doe. En dat dit mede gevormd is door hoe het vroeger thuis voor mij was.
Een concrete verandering die ik bij jezelf kan merken is dat ik vanaf het begin, al snel rustiger werd. Inmiddels ben ik veel bewuster van mezelf. Ik voel makkelijker dingen en ben meer bewust van mijn patronen. Ik heb meer inzicht in mijn leven. Ik accepteer nu vaker en meer dat het leven is gelopen zoals het is gelopen en dat het loopt zoals het loopt. Ik heb ontzag voor het Leven, het is best ingewikkeld! Mijn balans is beter en ik ben ook nog onderweg.
Anne
Van niet meer kunnen ontspannen, naar verbondenheid
In ben in therapie gegaan omdat ik last had van innerlijk druk. Ik had gedachtes van altijd meer te moeten waardoor ik veel stress had en een energie lek. In mijn vrije tijd kon ik niet zakken, ik kon niet meer ontspannen.
Door twee kennissen ben ik doorverwezen naar openleggende, lichaamsgerichte therapie. De introductie daarvan vond ik super leuk. De manier van werken maakt het ontzettend helder van wat er speelt. Het is een mooie combinatie van ervaren in de opstelling en van naar de kern van het probleem gaan. Het opstellen is heel fijn, wat het heel duidelijk maakt. Het lichaamsgerichte is niet alleen helder, je werkt ook echt iets door waardoor het ook echt weer rustig wordt.
Bij een eerdere andere therapie die ik deed werd veel met visualisaties, innerlijke delen en kleuren gewerkt. Op zich fijn maar ik bleef daarmee heel erg in mijn hoofd. De stress in mijn systeem werd niet genoeg geraakt en ontladen. Met ergens naar kijken ontwikkel je niet iets. Ik leer door te voelen en niet door erover te praten. Ik ben een ontzettende voeler wat volledig de ruimte kreeg bij de openleggende, lichaamsgerichte therapie. Door de concrete manier van werken daarbij werden al mijn gevoelens ontward. Ik had veel meer nodig dat er een volwassen Anne is. Mijn ik kracht werd zo veel meer ontwikkeld.
Ik vond het heel bevrijdend dat alles in mijn ervaring er mag zijn. Het issue werd zonder oordeel opgesteld. Vanuit een ontzettende rustige liefdevolle aandacht wordt daarmee gewerkt wat ook helpt om vanuit die rustige plek in mijzelf om te zien wat er nou gebeurd. Wat weer voor veel meer veiligheid zorgt in mijn eigen binnen wereld. Het werk heeft echt een bepaalde lichtheid van naar de kern en ontlading gaan, echte heling. En samen te werken met niet onnodig ingewikkeld maken of in plannen. De therapie heb ik ook als vreugdevol ervaren. Inherent aan het werk met geen plannen is er altijd ruimte voor spontaniteit. Altijd de emotie volgend, er wordt niet ingevuld.
Iedere sessie zorgde voor meer rust en meer bij mezelf. Om de patronen echt door te hebben en daarmee te werken wanneer je daar weer in valt is het nodig om een tijd het patroon van linksom en van rechtsom weer te pakken. Door de therapie is een groot deel stress eruit. En het andere deel is gewoonte energie die voor her-triggering zorgt waardoor je in de oude overleving gaat. Die verdwijnt niet maar hoe helder je die hebt hoe minder die je overneemt. Na 1½ jaar werden mijn triggers overduidelijk en kon ik ze in veel meer en breder herken. Waardoor ik van mijn overlevingspatronen niet meer zo van bevangen raak.
Ik ben een stuk lichter geworden. Dit krijg ik ook van de mensen terug. Er zit minder ruis tussen mijn en bepaalde mensen in mijn leven. Ik voel me minder snel geraakt en ik kan beter aanblijven bij mensen die vroeger in eerste instantie wat bedreigend voelde. Ik kan beter voelen wat goed voor mij is of wat ik nodig heb. Gewoon minder bang geworden van mensen, dat is gewoon echt zo. Ik kan nu zo trost om mezelf zijn door leuke praatjes te hebben mensen waar ik vroeger mezelf zou verliezen.
Ik ben meer verbonden met mezelf en meer met de mensen om me heen wat echt heerlijk is. Een echte opluchting.
Gabriel
Van ‘ik doe het op mijn manier’, naar dieper meer warm contact met anderen
Ik had geen initiële hulpvraag om in therapie te gaan. Ik ervoer zelf geen issues. Ik wilde wel zelf graag therapeut worden. De studie psychologie sloot niet aan op wat ik zocht. Ik vond ‘gewone psychologie’ veel te theoretisch, alleen maar boekenwijsheid. Lezen en informatie tot mij nemen gaf niet het juiste gevoel. In mijn ervaring komt dat niet overeen met de realiteit.
Het zelf voelen en zelf ervaren gaf mij wel de doorslag bij openleggende, lichaamsgerichte therapie. Ondergaan in plaats van lezen of praten over. Praktisch gericht. Door je eigen issues heen, want die bleek ik toch ook wel te hebben.
Dit was wel confronterend, ik moest ook zelf door de molen. Ik had weliswaar nergens last van maar ik deed dingen op mijn (deels zelf aangeleerde) manier. Zo heb ik mij heel erg afgezet tegen mijn moeder. Hierdoor ben ik het zelf heel anders gaan doen en bleek mezelf iets te hebben aangeleerd wat ook niet perfect is. Zo van “ik doe het allemaal zelf, heb niemand nodig en ben dan heel streng naar mezelf”. Hierdoor werd ik heel afstandelijk naar andere mensen. Door die afstandelijkheid kwam ik niet dichter bij anderen en die anderen ook niet bij mij. Gevolg was dat ik het (diepere) contact met meerdere mensen best miste.
Door de therapie kwam ik achter andere manieren waardoor het voor mezelf makkelijker kan zijn of vriendelijker wordt. Ik zat mezelf in de weg omdat ik de alternatieven niet kende. Kwetsbaarheid zag ik als een zwakte. Dan ben ik een prooi voor anderen. Maar door de therapie kwam ik er op gevoelsniveau achter dat kwetsbaarheid helemaal niet schadelijk hoeft te zijn, het kan juist heel krachtig zijn. Door mijn kwetsbaarheid toe te laten, nam mijn afstandelijkheid af. Ik hoefde niet meer zo perfect, altijd op mijn hoede, hard en gepantserd te zijn. Wat een bevrijding.
Ik stel me nu meer open en durf gewoon kwetsbaar te zijn met een open hart. Ik maak nu op een andere manier contact met anderen, op een diepere, minder zakelijke en meer warme manier. De therapie heeft me een andere, meer verdiepte en verbrede vorm van zelfverzekerdheid gebracht. Ik heb meer innerlijke rust en ben vrijer.
Een prachtige ervaring. Zelfs als je denkt dat er geen issues zijn blijkt er toch altijd wel een aangeleerd spoor uit het verleden naar gedrag en gevoel van nu. Ik weet nu dat ik dit alles ook op andere manieren gewoon aan kan. Ik ben heel blij dat ik zelf door de therapie gegaan ben. Als gevolg waarvan ik nu een begripvolle en meevoelende therapeut voor anderen kan zijn.